CARPOOLPARTY

Het oor wil ook wat - door Max Majorana.

juli 14, 2018

DIRTY PROJECTORS



Lamp Lit Prose is het snelle vervolg op de eerste ongetitelde plaat van Dirty Projectors. Die verscheen amper anderhalf jaar geleden na een lange stilte. De frontman van de experimentele Amerikaanse indiepopgroep, de 36-jarige David Longstreth, zag na het betrekkelijke succes van Swing Lo Magellan uit 2012 al zijn bandleden geleidelijk vertrekken – ook zijn voormalig geliefde Amber Coffman. Dit hartzeer vertaalde zich op het zeer persoonlijke Dirty Projectors in de absentie van gitaren en een draai naar futuristische, maar behoorlijk benauwde r&b. Goed nieuws: Longstreth dartelt alweer zoals alleen hij dat kan. Met een nieuwe band en als vanouds veel gasten – onder meer Amber Mark en Rostam. I Feel Energy en Break-Thru zijn wonderlijke, opgetogen tracks die blaken van gezondheid. Blue Bird is ware neo-gospel, terwijl de elektrische gitaar scheurt tijdens Zombie Conqueror. Lamp Lit Prose is dus de plaat van de energietransitie. Niks voor op het nachtkastje, maar plezierig schommelend in de volle zon.

juni 16, 2018

MELODY'S ECHO CHAMBER


Het is ruim vijf jaar geleden dat Melody Prochet haar succesvolle debuut uitbracht. Toen met Kevin Parker (Tame Impala) als sparringpartner, nu neemt Reine Fiske (Dungen) die honneurs waar. In de mythische Zweedse bossen werd geschaafd aan een nieuw, nog psychedelischer album, dat het net als de voorganger vooral moet hebben van textuur en Prochets lichte, sensuele sopraan. Mooie plaat voor wie zich durft over te geven aan meertalige muzikale transcendentie.

mei 17, 2018

STEPHEN MALKMUS & THE JICKS


Horen we dat goed? Zingt Stephen Malkmus op Rattler werkelijk met behulp van auto-tune? Moest de voormalige frontman van Pavement ineens zo nodig met zijn tijd mee? Zit de inmiddels 52-jarige indierockveteraan in een midlifecrisis? Of is het gewoon weer een fraai staaltje ironisch doen waar je zelf zin in hebt? Wie herinnert zich nog dat van cannabis doortrokken optreden in Tivoli Oudegracht waar slechts een ellenlange cover van Hey Joe werd gespeeld? Rattler blijkt een spaarzaam moment van zogenaamde vernieuwing. Sparkle Hard, de vierde plaat met The Jicks, laat Malkmus vooral horen zoals we hem in die band kennen: mompelend, tikkeltje vals, en de klassieke gitaarpop koesterend. De plaat is net als voorganger Wig Out At Jagbags relatief rustig van aard. Net zo min als Malkmus wil blijven hangen in zijn roemruchte verleden, lijkt hij de ambitie te hebben om de luisteraar een wereldschokkend album te serveren. Wat zou het, zo lang hij mooie liedjes als Middle America en Refute (met gastrol van Kim Gordon) blijft schrijven?

mei 16, 2018

LEWSBERG



De vorige groep van Arie van Vliet heette Boring Pop, en ook Lewsberg excelleert niet bepaald in ogenblikkelijke dansbaarheid of regelrechte opwinding. Evenwel baant de prettig rudimentaire en soms sarcastisch lawaaierige gitaarband zich onderhuids een weg. Er wordt gerefereerd aan Rotterdamse schrijvers, The Fall, Lou Reed, The Feelies. Dit debuut verscheen in april in eigen beheer, en sindsdien is de bal serieus gaan rollen – ook in Engeland. Fascinerend, ongrijpbaar viertal, en één van de betere vaderlandse indierockplaten uit 2018 tot dusver.

april 19, 2018

MAKENESS


Liefhebbers die Swim van Caribou een warm hart toedragen, dienen zeker dit debuut van Makeness te proberen. Kyle Molleson brengt onder dit alias een duizelingwekkende caleidoscoop van elektronica, pop en sonisch experiment die goed werkt op zowel de dansvloer als over de hoofdtelefoon. De zeer aanstekelijke single Stepping Out Of Sync is gedoemd een hit te worden, maar instrumentale tracks als Rough Moss en Motorcycle Idling biologeren evenzeer. Topproducer in de dop!

Blogarchief

zie ook http://www.damusic.be