Het oor wil ook wat - door Max Majorana.

juni 20, 2016

WHITNEY


Julien Ehrlich en Max Kakacek, respectievelijk ex-drummer van Unknown Mortal Orchestra en oud-gitarist van Smith Westerns, hebben een nieuwe band. De twee deelden een appartement in Chicago, en op een koude wintermorgen in 2015 werd aan de keukentafel No Woman geschreven – het bitterzoete schuifelnummer dat hun debuutplaat opent en al op enige airplay kon rekenen. In die beginperiode diende het fictieve personage van Whitney ter inspiratie. Alle muziek werd geschreven vanuit het perspectief van deze onbeholpen, zieltogende melancholicus. Zo bezien klinkt Light Upon The Lake eigenlijk nog verrassend fris en opbeurend. Dit is dartele, warme indiefolk in soulvolle bandbezetting. Soms erg funky, op andere momenten koest en sereen. Een overtuigende blazersectie neemt de muziek bij tijd en wijlen op sleeptouw. Of de rest van het materiaal het haalt bij hun hit No Woman? Dat kun je wel stellen. Aanstekelijker dan The Falls of No Matter Where We Go gaan we ze deze zomer vermoedelijk niet horen.

juni 16, 2016

MOONFACE & SIINAI


Spencer Krug, bekend als frontman van Wolf Parade, Frog Eyes en Sunset Rubdown, is één van de meest markante stemmen uit de hedendaagse underground. Verafgood om zijn kenmerkende fragiele en dramatische stijl, maar door minstens zoveel luisteraars beschimpt als de belichaming van de artyfarty indierock. Op het nieuwe album van zijn vehikel Moonface werkt hij opnieuw samen met de Finse krautrockers Siinai. Leuke plaat, zowaar, die flirt met glamrock en waarop Krug minder gezwollen over komt dan normaal.

Blogarchief


zie ook http://www.damusic.be