DAVID BOWIE

David Bowie en David Lynch schelen precies een jaar. In de nieuwe clip van eerstgenoemde lijkt deze  verdacht veel op laatstgenoemde. Stijl van de veertigers, blijkbaar. De clip zelf, hoewel niet geregisseerd door de Amerikaan maar door Floria Sigismondi, doet ook al zo surrealistisch en vervreemdend aan. Met name omdat de Engelsman, en dat is dan weer typisch voor diens eeuwige en altijd zeer secure kameleontische imago, in allerlei verschillende gedaanten opduikt. Gave clip, kortom, waarin de dunne witte hertog eerst boodschappen gaat doen en het daarna alleen maar beter wordt. Ook muzikaal gezien trouwens, want The Stars (Are Out Tonight) is weliswaar midtempo maar heeft een dijk van een hook.

SIMONE CRISTICCHI

In Italië is net weer het festival van San Remo geweest. In principe niet meer dan het nationale songfestival, dus je zou zeggen; big deal. Toch wil ik er even aandacht aan besteden. Ik veronderstel het bekend dat Italianen zichzelf door de bank genomen buitengewoon serieus nemen en nooit gespeend zijn van een flinke dosis pathos. Ieder jaar rond deze tijd, wanneer mijn oude vader de San Remo-koorts te pakken heeft en me bombardeert met clipjes op YouTube, moet ik dan ook weer die cartooneske flauwekul aanhoren. De charmante Romein Simone Cristicchi vormde nu eens een aangename verrassing. Mi Manchi is een mooi niks-aan-de-hand liedje over dualisme en een gebrek aan liefde, met een luchtig poëtisch tintje - ik mis je zoals een wielrenner zijn afdaling, zoals de maccheroni hun kaas, zoals de yeti zijn gletsjer, zoals de notaris zijn vulpen. Aan de ene kant een beetje uitgekauwd allemaal, als ik het zo opschrijf, maar wie heeft er gezegd dat er op dit blog niet ook eens plaats mag zijn voor lichte muziek?

NICK CAVE & THE BAD SEEDS

Van het gruizige Grinderman mogen we voorlopig niets meer gaan vernemen, en het nieuwe album van Nick Cave & The Bad Seeds lijkt een periode in te luiden van meer muzikale kalmte. Maar dat is niet erg. Want op Push The Sky Away halen de Aussies gewoon weer een muzikaal zeldzaam hoog en technisch onmenselijk badass-niveau. 'But here I come up the hill pushing my wheel of love', alsof het niks is. De platen van Cave & co. worden gelukkig moeilijk saai. Ander hoogtepunt: de geweldige, hypnotiserende titelsong, die je doet voelen alsof je al twee dagen wakker bent. Ohja, en fijn dat er nog eens geld wordt uitgegeven aan een mooie filmische videoclip. Man wordt wanhopig verliefd op een hoertje - inclusief bliksemschichten! Uncensored, maar ingekort ten opzichte van de albumversie.

BECK

Je hebt muzikanten en je hebt gedreven muzikanten en je hebt kunstenaars. Van Beck weet ik niet veel meer dan dat hij een hit had met het betrekkelijk niemendallerige Loser in 1994, verdacht veel op ene Bart Verbunt lijkt, en meespeelde op het geweldige album 10 000 Hz Legend van Air. Vaak stond ik met verschillende albums van hem in mijn handen, maar ik heb nooit wat gekocht omdat er nogal wat keus is en ik over geen enkel empirisch bewijs beschik. Luistert er hier toevallig iemand Beck? Kom maar op! Ik werd onlangs op deze clip gewezen; een megalomane cover van Sound And Vision met een orkest van omstreeks 160 man. Petje af. En wat kan die gast eigenlijk goed zingen, als hij een de nonchalance laat voor wat het is en een beetje zijn best doet.

VARIOUS #68

01/Mazes - Bodies
02/Suuns - Edie's Dream
03/Unknown Mortal Orchestra - Swim & Sleep (Like A Shark Does)
04/Le Trio Jourban - Majaz
05/Ms. Mr. _ Fantasy
06/Lotus Plaza - Monoliths
07/British Sea Power - Machineries Of Joy (radio edit)
08/Shugo Tokumaru - Katachi
09/Atoms For Peace - Judge Jury & Executioner
10/College ft. Electric Youth - A Real Hero
11/Pulp - After You
12/Chad Vangaalen - Burning Photographs
13/Dots Will Echo - I'm A Monkey
14/The Spinto Band - Shake It Off
15/Thee Oh Sees - Lupine Dominus
16/Everything Everything - Kemosabe
17/Marnie Stern - East Side Glory
18/Youth Lagoon - Dropla
19/Born Ruffians - In Her Shadow
20/Yo La Tengo - Well You Better