ULTRAÍSTA

Schijnbaar uit het niets lost het fameuze supertrio Ultraísta zijn tweede langspeler Sister. Dat niemand überhaupt een opvolger zag aankomen heeft zeker te maken met de valse start na het debuut in 2012; drummer Joey Waronker werd eerder vader dan verwacht, orkaan Sandy raasde over en blies een tournee af. Aan het schrijfproces blijkt in acht jaar niets gewijzigd. De band jamt er op los, waarna producer Nigel Godrich de schaar hanteert en alles vervolgens weer netjes in elkaar schuift. Ingenieus hoe op Anybody een dwalende bas, wat pulserende strijkers en lukrake stemsamples toch een geheel vormen. Ook opvallend: de vocalen van Laura Bettinson zijn ineens voorin de mix komen te liggen. Enigszins bedrieglijk, want aan echte liedjes met kop en staart doet de band nog steeds niet. Sister draait om textuur. Laat de fixatie op compositie gerust varen, want alsnog blijft er dan een plaat vol wufte synthpop over.

VARIOUS #101

01/Grimm Grimm - Shayou
02/Styrofoam - A Heart Without A Mind
03/Rolling Blackouts Coastal Fever - Cars In Space
04/Caribou - Back Home
05/Real Estate - Younger Than Yesterday
06/Zoon - Vibrant Colours
07/Paard - Bembé
08/Sea (Peoples) - Water
09/Kidbug - Good Inside
10/Fake Indians - Cheyenne
11/Eefje de Visser - Stilstand
12/Planningtorock - Beulah Loves Dancing
13/Heisa - Let Go
14/Black Midi - Sweater
15/Cindy Lee - Heavy Metal
16/Dirk - Artline
17/Kruidkoek ft. Joost Oomen - Vruchtjes Eten
18/Bizzey - Drup

SOCCER MOMMY

Het blijft toch wat eigenaardig om je band Soccer Mommy te dopen. Is dit alter ego waarachter de 25-jarige Sophie Allison schuil gaat soms bedoeld als een geuzennaam? De waakvlam voor het toekomstige burgerleven waarin kroost ‘s weekends van en naar de sportclub in Nashville vervoerd wordt? Color Theory biedt geen pasklare antwoorden, maar lijkt wel degelijk te handelen over de met obstakels bezaaide weg die twintigers door schade en schande afleggen naar volwassenheid. Toch klinkt die omschrijving zwaarder dan de muziek zelf. Wie twee jaar geleden debuutplaat Clean hoorde, weet ongeveer wat er te wachten staat; bedeesde, maar fonkelende gitaarpop die ergens tussen Snail Mail, Bettie Serveert en Alanis Morissette blijft zweven. Het ruim zeven minuten durende Yellow Is The Color Of Her Eyes is wat onbehouwen en richtingloos, maar Circle The Drain en Night Swimming zijn prima songs. Absoluut hoogtepunt vormt het sinistere en mooi opgebouwde Lucy, dat met een geweldig refrein alle zorgen weg neemt.

TORII

De naam zong al jaren rond in het Nederlandse indiecircuit, maar nu komt Torii (Japans voor poort tot het heilige) dan eindelijk met haar eerste langspeler op de proppen. Het is een plaat geworden waar de klasse van afstraalt. Als het wat zwaarmoedige jongere broertje van Jacco Gardner baant de groep rond Domenico Mangione zich een weg door elf verrukkelijk zwoele psychpopliedjes. Is It Now, Heat Lightning en het titelnummer zijn delicate, maar krachtige songs die bewijzen dat geduld een schone zaak is.

MATT WATTS

Gaat Matt Watts onderhand eens doorbreken? De al sinds 2007 in België wonende Amerikaan heeft er met de twaalf nieuwe liedjes op Queens in elk geval weer wat munitie bij. Als geen ander rijgt hij country, folk en rock ‘n roll aan elkaar. Nouja, muzikaal peetvader Stef Kamil Carlens kan er natuurlijk óók wat van. En die doet – net als Nathalie Delcroix en Guido Belcanto – met plezier een flinke duit in het zakje. Kanjer van een plaat.