GIRL BAND

Dit Ierse no-wave-viertal lijkt met terugwerkende kracht een storm in Dublin te hebben ontketend, de stad die dit jaar de contouren verzorgde voor zware postpunkbands als Fontaines D.C. en The Murder Capital. De opvolger van Girl Band’s debuut uit 2015 is ambitieus, beladen, en bij vlagen verdomd aanstekelijk - voor wie het wil horen. Gitaren als sirenes, psychotisch geraaskal, maar toch altijd die bijtende groove die je als luisteraar op de been houdt.

ONE TRUE PAIRING

Wild Beasts uit Kendal besloot twee jaar geleden na vijf albums te stoppen wegens een lege koektrommel. Hayden Thorpe, een van de twee voormalige frontmannen, bracht intussen zijn solo-debuut uit onder zijn eigen naam. Tom Flemming kiest voor een alter ego, One True Pairing – toch wat cynisch in het licht van de breuk. De songtitels ogen als kleine afrekeningen; lees je even mee? I’m Not Afraid, Alive In The Resplendent Flames, Dawn At The Factory, Only God Can Judge Me. Gelukkig zijn de liedjes op zichzelf al overtuigend genoeg. Waar zijn oud-bandgenoot het eerder dit jaar nogal minimalistisch aanpakte achter de vleugel, zoekt Flemming juist de rijkdom in zijn gitaarpedalen en laat hij de synthesizer flink zoemen en bliepen. Geweldig over de hoofdtelefoon, maar ook onnadrukkelijk sexy op de dansvloer. Bovendien blijkt zijn mooie, grillige bariton puik stand te houden, om niet te zeggen veel beter uit de verf te komen, zonder Thorpe’s excentrieke falset daarnaast. Prima doorstart!

WHITNEY

‘Anything could happen’, blijft de zanger maar herhalen. Stemt dat hoopvol, of waarschuwt het voor gevaar dat op de loer ligt? De nieuwe plaat van Whitney is doorspekt met twijfels zoals deze, hier verwoord in het mooie Song For Ty. De lange wereldtournee van de band na het succesvolle debuut Light Upon The Lake uit 2016 heeft duidelijk zijn weerslag gehad op songwriters Max Kakacek (gitaar, toetsen) en Julien Ehrlich (drums, vocalen), die lijken te kampen met rusteloosheid en bindingsangst. Deze thema’s staan nogal in contrast met de ontspannen, warme songs die de Amerikaanse groep speelt. Door de zwierige arrangementen, met achter de kenmerkende kopstem van Ehrlich veel ruimte voor strijkers en wurlitzer, ademen deze liedjes een avond met vrienden bij het kampvuur. Uitschieters als No Woman of No Matter Where We Go ontbreken ditmaal; een klein gemis, maar het maakt Forever Turned Around daardoor wel hechter dan zijn voorganger. Dé soundtrack voor een aangenaam melancholische nazomer.

VARIOUS #99

01/C Duncan - Talk Talk Talk
02/The Empathy Exams - Close To The Knives
03/Floating Points - LesAlpx
04/One Sentence Supervisor - Double You pt. one
05/Jo Goes Hunting - Drowned In The Crowd
06/Warming - Did It Again
07/Robin Kester - Peel The Skin
08/Juju - I'm In Trance
09/Goon - Check Engine Light
10/Korfbal - Sleep
11/Often The Thinker - Choking Warming Stifling
12/The Vacant Lots - Bells
13/Petersburg - Today
14/Poppel - Listen
15/Kassei - Prak
16/Anna Meredith - Paramour
17/Battles - Titanium 2 Step
18/Hater - Four Tries Down
19/Steve French - I'm Not Worried About Forever
20/João Gilberto - Chega De Saudade

THE MURDER CAPITAL

Het moet gezegd: de naam die dit illustere nieuwe vijftal uit Dublin zich heeft aangemeten zit hen als gegoten. Ze formeerden na de tragische zelfverkozen dood van een gemeenschappelijke vriend, en dat kan tellen tijdens het beluisteren van hun bezwerende postpunk. Op dit debuutalbum bieden ze een staalkaart van wat hun thuisstad muzikaal gezien te bieden heeft. Dan denk je natuurlijk aan het momenteel erg populaire Fontaines DC, maar ook U2 en Girl Band hebben ontegenzeggelijk hun stempel gedrukt. Hoor die drumroffels en lijzige gitaren op de single Green & Blue, en probeer dan maar eens níet aan Sunday Bloody Sunday te denken. Andere hoogtepunten zijn het messcherpe Don’t Cling To Life en het juist zeer mooi ingehouden epos On Twisted Ground, dat enkel een bassriff nodig heeft om te boeien. De band draaft flink door in haar thematiek rond hoop en vrees, maar wordt nergens gitzwart. When I Have Fears is een eervol saluut aan jeugdige roekeloosheid.