HOLY FUCK

Toen Holy Fuck een jaar of tien geleden doorbrak, viel dat goed te begrijpen. Er waren simpelweg weinig groepen die dezelfde dolle muzikale filosofie en live-energie aan de dag legden. Zien was geloven, en het publiek at destijds uit de hand van de Canadese band. Congrats is het vierde album, en het verrassingseffect blijkt nog lang niet weggeëbt. Waar vergelijkbare groepen die opzwepende elektronica, noise, en rock combineren inmiddels wel zo een beetje het loodje hebben gelegd (de generatiegenoot !!! maakt al jaren geen memorabele platen meer), daar buitelen de creatieve impulsen van Holy Fuck nog altijd over elkaar heen. Categoriseer ze maar ergens tussen Einstürzende Neubauten, Fela Kuti en Brian Eno. De singles Tom Tom en Xed Eyes zijn lichtende voorbeelden van hoe de chaos wat beter afgemeten en gestroomlijnd is dan voorheen, zonder aan charme of pret in te boeten. Een hartelijke felicitatie is dan ook op zijn plaats.

LYENN

Frederic Lyenn Jacques leerden we de laatste jaren kennen als bassist van het fenomenale Dans Dans. Dat is echter bepaald niet zijn enige muzikale hoedanigheid. Wat niet iedereen weet, is dat hij al geruime tijd dienstdoet in de begeleidingsband van Mark Lanegan. Het was tijdens een eerdere wereldtournee dat hem de gelegenheid werd geboden om tevens zijn solomateriaal voor het voetlicht te brengen. Onder zijn eigen naam verschenen tot dusver een album en een EP. Met Slow Healer doorbreekt Lyenn na vijf jaar eindelijk de stilte, en wel op uiterst indringende wijze. Het album is een angstvallige trip langs persoonlijk leed en verval. Bijgestaan door subtiele cello, percussie en elektronica heeft de beste man in de regel niet meer dan enkele impressionistische flarden nodig om door merg en been te gaan, zoals op het huiveringwekkende Fading en In Reveries. Een zeer knap staaltje muzikaal exorcisme.

VARIOUS #84

01/Charlotte Cornfield Ft. Tim Darcy - Mercury
02/Ryley Walker & Charles Rumback - Dhoodan
03/Desmond Cheese - Dope VHS Master
04/Kiran Leonard - Dear Lincoln
05/Times New Viking - Fuck Her Tears
06/Statue - Calexico Point
07/Adult Jazz - Eggshell
08/Animal Collective - Lying In The Grass
09/Cavern Of Anti-Matter - Phototones
10/The Avonden - Dierenfilmpje
11/GoGo Penguin - All Res
12/Kevin Morby - Dorothy
13/La Femme - Sphynx
14/Liturgy - Generation
15/Palm - Child Actor
16/The Shitz - How Long
17/Terry Malts - I Do
18/Whitney - No Woman

SPOOKYLAND

Spookyland doorkruist met gemak verschillende emotionele staten en muzikale landschappen. Het kenmerkende getormenteerde geluid van de band uit Sydney was voor het eerst te horen op de EP Rock & Roll Weakling, die hier en daar - maar vooral daar - wat aandacht kreeg. Met name de snerpende stem van frontman Marcus Gordon (denk aan The Tallest Man On Earth) valt onmiddelijk op. Ook op de eerste langspeler wordt hij bijgestaan door zijn broer Liam op gitaar, Nic Malouf op bas en Nath Mansfield op drums. Het volvette geluid van Spookyland laat zich best omschrijven als een uitgekiende en sierlijk gearrangeerde mix van americana en rock. Het grote gebaar wordt niet geschuwd; songs als God's Eyes, Prophet en Champions flirten zowel muzikaal als tekstueel met een talrijk publiek. Beauty Already Beautiful is een warme, solide, en melodieus krachtige popplaat. Het debuut van een band die nog wel eens erg groot kon gaan worden.

JOEP BEVING

Even recapituleren. Rond de millenniumwissel was lounge bij uitstek de muziek waar een breed publiek zich na een lange dag zwoegen bij ontspande. Artiesten als Moby, St. Germain en Groove Armada zijn inmiddels echter uit de gratie geraakt ten gunste van een relatief nieuwe stroming; neo-klassiek. Tegenwoordig hebben Ludovico Einaudi, Greg Haines en Ólafur Arnalds de felbegeerde avondlijke plek in de cd-wisselaar ingenomen. Joep Beving doet met zijn debuut Solipsism een kansrijke gooi naar aansluiting bij dat laatste rijtje. Voorheen vooral bekend als succesvol componist van muziek voor reclame, verzette hij enkele jaren geleden zijn bakens naar een solocarrière als pianist. Wel, fijn wegluisteren doen deze elf nummers, die opvallend licht klinken voor het genre, zeer zeker. Muziek om het slaapkamerraam bij te openen, waarna er zachtjes een veertje door het venster naar binnen dwarrelt. Na overweldigend digitaal succes nu eindelijk ook fysiek in ruime oplage uitgegeven. De fraaie vormgeving van het artwork door Rahi Rezvani verdient een eervolle vermelding.