Het oor wil ook wat - door Max Majorana.

augustus 18, 2020

VARIOUS #103

01/Naive Set - Falling Asleep
02/Spinvis - De Dag Dat Richard Krajicek Wimbledon Won
03/Bonsai Panda - De Alarmschijf
04/Nouveau Vélo - Waves
05/Spectres - An Annihilation Of The Self
06/Dinosaur - Quiet Thunder
07/Protomartyr - Tranquilizer
08/Lorana - Moonwater
09/The Go! Team - Cookie Scene
10/Mauro Pawlowski - Always Someone
11/Kate NV - Plans
12/Rosa Butsi - April
13/100 Gecs - Ringtone
14/Lisette - Somehow
15/Pauwel - Molly
16/Lewsberg - Nature
17/Euroboy - Dog Lover
18/Portico Quartet - Cittàgazze
19/Kylie Minogue - Say Something
20/Wardrobe - Vexed Question
21/AUA - Coke Diet
22/Whitney - Country Roads

augustus 03, 2020

OSCAR JEROME



Die kwieke Londense jazzscene blijft maar gouden eieren leggen. Ditmaal is het gitarist Oscar Jerome die naar voren stapt met zijn eerste soloplaat – een betrekkelijk gegeven gezien de samenwerkingen met Ezra Collective, Maisha, Sons Of Kemet en Lianne La Havas. Slimme zet om de al los verschenen upbeat singles ‘Gravitate’, ‘Sun For Someone’ en ‘Give Back What You Stole From Me’ hun krachten te laten bundelen. Zorgelozer dan Breathe Deep gaat de zomer van 2020 niet meer klinken.

juli 26, 2020

ANOTHER SKY


Het gras blijkt dus niet altijd groener aan de overkant, ontdekte Catrin Vincent nadat ze van het platteland naar Londen was verhuisd. De songs op het debuutalbum van Another Sky hadden een verhaal van ontworsteling moeten vertellen, maar ook de grote stad kan beklemmen. In muziek die nogal wat weg heeft van de etherische rock van Talk Talk valt Vincents androgyne zangstem op. Een talentvolle band om in de gaten te houden.

juni 05, 2020

ROLLING BLACKOUTS COASTAL FEVER



Met de fijne debuutplaat Hope Downs beschikte Rolling Blackouts Coastal Fever in 2018 over een prima visitekaartje om wereldwijd de ene na de andere clubzaal en festivaltent in lichterlaaie te zetten. De Australische band werkte zich het schompes en zag zich beloond door vele eindejaarsnoteringen. Toch wrong er iets bij thuiskomst; het vijftal was te lang ontheemd geweest. De minzame Aussies zijn eens flink gaan bezinnen, en nu is er Sideways To New Italy. Normaliter zouden ze ook met dit nieuwe album live hoge ogen hebben kunnen gooien; de gitaren jengelen, de ritmesectie jakkert voort, en voor niemendalletjes is wederom geen plaats ingeruimd. Hoewel de indiepopsongs muzikaal gezien in een rechtstreekse lijn van hun voorganger (en verder terug: de vroege R.E.M.) liggen, is er thematisch echter wel het nodige veranderd. Zachte melancholie druipt af van simpele zinnetjes als in uitschieter The Only One: ‘I’m back in the state / to find another way / back into the new world / that looks exactly the same’. Op het eerste gezicht misschien wel, denk je dan, maar als luisteraar bekruipt je het gevoel dat relaties stukje bij beetje op de klippen zijn gelopen en dat collega’s stilletjes je plek op kantoor hebben ingenomen. Sunglasses At The Wedding – treffende beeldspraak - is juist een opmerkelijk ingetogen liedje. En dan zijn de oorwurmen van singles als She’s There en Cars In Space nog niet eens ter sprake gekomen! Sideways To New Italy is een mooie plaat over emotionele afstand en het ongemerkt verstrijken van de tijd.

mei 29, 2020

OPERA ALASKA



Je komt je collega tegen in de IKEA, blijkt op een steenworp afstand van elkaar te wonen, besluit om samen eens wat te jammen. In een mum van tijd heb je opeens een plaat af. Dat Marzio Scholten (Identikit, Mathijs Leeuwis) en Marien Dorleijn (Moss, Happy Camper, Caesar) elkaar hebben gevonden is fijn voor hen, maar ook voor ons. Opera Alaska grossiert namelijk in leuke muzikale vondsten en ademt het spontane spelplezier van twee liefhebbers pur sang. De plaat opent met een hiphopbreak (Fall), maar laveert tevens langs synthpop (The Stream) en indiefolk (de zwaar op percussie leunende instrumental Your Eyes). Wat een goede zanger blijkt Dorleijn toch, wanneer hij het lichtvoetige Breath - een ogenschijnlijk vergeten Nick Drake-nummer dat wordt opgesierd met bassynth - volledig naar zijn hand weet te zetten. En wat een formidabele baslijn horen we in het met finesse opgebouwde Hear Me Out. The Stream is een knappe en vrolijke plaat die soelaas biedt in tijden van isolatie en uitgestelde releases.

Blogarchief


zie ook http://www.damusic.be